Raya ~ Mijn eerste bericht | My first message

Ook ik heb al lang niet meer in mijn dagboek geschreven. En dat komt omdat ik er maar niet aan toe kwam. Dat kwam niet omdat ik tegenwoordig altijd maar met eten bezig ben. Dat is niet zo. Maar sinds ik een baarmoederontsteking had en gesteriliseerd ben, ben ik wel helemaal omgedraaid. Ik heb tegenwoordig altijd zin in eten en ik moet opletten dat ik niet te dik wordt. Maar tegenwoordig ben ik degene die ook wel eens wat van de aanrecht of een bord jat. En weet je wat? Ik doe nog steeds alles zo charmant dat ze eigenlijk niet boos op mijn kunnen worden. Ik heb ze zo goed opgevoed!

Ik heb ook een volwassener figuurtje gekregen. Maar in mijn hoofd blijf ik nog steeds een puppy. Een doldwaze wilde vrolijke mafkees. Hoewel, een klein beetje volwassener ben ik wel. Want nu is het ook vaak Noor die mij uitdaagt om te spelen in plaats van andersom.

Mijn jachtinstinct ben ik ook nog niet kwijt. Vandaag lag ik op de veranda op de bank toen ik een mol langs hoorde komen. Ja serieus! Baasje en vrouwtje hebben hun ogen uitgekeken! Ik sloop van de bank en liep heel geconcentreerd en langzaam zijn ondergrondse spoor na. En toen hij in de buurt van een molshoop kwam heb ik minuten lang staan staren en luisteren: kopje naar links, oortje spitsen, kopje naar rechts, oortje spitsen, kopje naar links, enz. En daarna moest ik heel geconcentreerd in de molshoop snuffelen. Het nadeel is dat ik die gangen dan uit ga graven. Dus naast de molshopen hebben we nu ook kuilen in het gras.

Raya-stoel

I also haven’t written in my diary for a long time. And that is because I had no time. That was not because I am nowadays always busy with food. That is not the case. But since I had a uterus infection I am spayed, I have completely reversed. I always feel like eating these days and I have to be careful that I do not get too heavy. But now I am the one who sometimes steals from the kitchen counter or a plate. And you know what? I still do everything so charming that they cannot actually get mad at me. I have raised them so well!

I also got a more mature figure. But in my head I still am a little puppy. A crazy wild happy mad girl. Although, I have a little bit more matured. For now it is often Noor who challenge me to play instead of vice versa.

I have not lost my hunting instinct. Today I lay on the veranda on the couch when I heard a mole. Yes seriously! Mom and dad have stared their eyes out! I slipped off the couch and walked very slowly and concentrated along it’s underground trace. And when he came near a molehill stared for minutes and listened: head to the left and listen carefully, head to the right and listen carefully, head to the left, etc. And then I had to rummage very concentrated in the molehill.. The downside is that I dig out the underground traces. So besides the molehills we now have holes in the grass.

Raya-sneeuw

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *